This part is under construction...

 

The foundation of the "The Game" project is a live happening that takes place during the exhibition opening. It is a moment when the boundary between the creator and the audience becomes blurred. The centerpiece of the event is the process of taking facial casts of participants and integrating them directly into the structure of the work. In this way, the previously anonymous viewer ceases to be a mere observer - they gain a permanent place within the space of the art and become a co-creator of a new critical language.

"The Game" is based on the idea of an endless painting that has been evolving continuously since 2008. Each subsequent happening expands the composition with new faces, ensuring that the artwork remains alive and evolves over the years. The chessboard motif used in the work serves a symbolic function - it is a commentary on the condition of modern society, which often reduces the individual to the role of an anonymous pawn.

The structure of the work is strictly defined: female faces occupy the white squares, while male faces occupy the black ones. This binary division and the color scheme draw from the canons of ancient art, giving the project a timeless dimension. The happening allows participants to step out of the shadows, helping to create a subjective vision with themselves as the protagonist and entering into a deep relationship between the viewer, the artist, and the work. It is not only a process of creating masks but, above all, an attempt to find subjectivity in a world full of patterns. It is the reclaiming of one's "self." The moment their face is added to the painting, the participant ceases to be anonymous - they become someone who has a real impact on the shape of the artwork.

 

Sekcja w rozbudowie...

 

Fundamentem projektu „Gra” jest happening, który odbywa się na żywo podczas wernisażu. To moment, w którym granica między twórcą a odbiorcą zostaje zatarta. Głównym punktem wydarzenia jest proces zdejmowania odlewów twarzy uczestników i włączanie ich bezpośrednio w strukturę pracy. W ten sposób dotąd anonimowy widz przestaje być tylko obserwatorem – zyskuje stałe miejsce w przestrzeni sztuki i staje się współtwórcą nowego, krytycznego języka.

„Gra” to idea obrazu nieskończonego, który powstaje nieprzerwanie od 2008 roku. Każdy kolejny happening rozbudowuje kompozycję o nowe twarze, sprawiając, że dzieło żyje i ewoluuje wraz z upływem lat. Wykorzystany w pracy motyw szachownicy pełni funkcję symboliczną – to komentarz do kondycji współczesnego społeczeństwa, które często sprowadza jednostkę do roli anonimowego pionka.

Struktura dzieła jest ściśle określona: białe pola zajmują twarze kobiece, czarne – męskie. Ten binarny podział oraz kolorystyka nawiązują do kanonów sztuki starożytnej, co nadaje projektowi wymiar ponadczasowy. Happening pozwala uczestnikom wyjść z cienia, pomaga tworzyć subiektywną wizję z samym sobą w roli głównej i wejść w głęboką relację na linii widz – artysta – dzieło. To nie tylko proces tworzenia masek, ale przede wszystkim próba odnalezienia podmiotowości w świecie pełnym schematów. To odzyskanie swojego „ja”. W momencie, gdy twarz trafia na obraz, uczestnik przestaje być anonimowy – staje się kimś, kto ma realny wpływ na kształt dzieła sztuki. 

 

 

Rozważania Gayi Lastovjak

 

Dotychczasowa treść znaczeniowa projektu dotyczyła motywu masek, które nosimy, oraz sprowadzenia człowieka do roli pionka – anonimowego i samotnego. Z biegiem czasu jednak pole znaczeniowe mojej pracy się rozszerza. Obecnie, kiedy dłużej się nad tym zastanawiam, dostrzegam, że tak naprawdę odlewy twarzy widzów nie stanowią masek. Przecież w trakcie zdejmowania formy widz leży nieruchomo – nikogo nie udaje, z nikim nie rozmawia, o nic nie prosi. De facto zostaje pozbawiony wszystkich ról. W tej jednej chwili jest całkowicie sobą.

Jeśli chodzi o rolę pionka, ona również uległa odwróceniu: z anonimowego elementu uczestnik staje się częścią dzieła sztuki. Jego twarz buduje nowe treści, wpływa na innych, na widzów. Jego oblicze staje się nieśmiertelne, ale nienazwane, ponieważ płótna z poszczególnymi twarzami nie zawierają informacji o tym, kto się na nich znajduje. Powraca zatem temat anonimowości, ale w zupełnie innym wymiarze.

Można powiedzieć, że celem szachownicy jest nadanie ludziom nieśmiertelności – może ją otrzymać każdy, niezależnie od statusu, płci czy koloru skóry. Częścią „Gry” może być każdy. Oddając swoją twarz, niezależnie od tego kim jest, staje się anonimowy. Wszyscy stają się równi. To utrwalenie chwili i zatrzymanie czasu, ponieważ odlany wizerunek już się nie zmieni i nigdy się nie zestarzeje. Praca przyjmuje postać szachownicy, bo samo życie przypomina swoistą grę. Wraz z pokonywaniem kolejnych „poziomów” wyzwania stają się trudniejsze, ale to właśnie ta dynamika – nasze misje, cele i życiowe nagrody – definiuje nasze bycie częścią całości.

W tym układzie „Gra” staje się głosem anonimowych. Dzięki temu każda osoba patrząca na obraz może przejrzeć się w utrwalonych twarzach. Gdyby widniało tam imię i nazwisko, byłby to konkretny człowiek – bez podpisu to jest każdy z nas. Twarz bez imienia pozwala każdemu odnaleźć w niej siebie i fizycznie dołączyć do wspólnej struktury. 

 

Rozważania nad analizą tej pracy wciąż trwają, ponieważ ma ona niezwykle szeroki kontekst. Można poruszyć chociażby wątek, że na szachownicy znajdują się figury ważne i mniej ważne, a mimo to niezależnie od tego, kim jesteśmy, gramy w tę samą grę. Łączy nas życie – wspólne manifestowanie obecności w świecie pełnym schematów i dążenie do braku kategoryzacji czy zamykania w ramy.

 

W projekcie „Gra” można swobodnie i samodzielnie budować znaczenia; to analiza w stanie płynnym.

 

* Przy następnym happeningu można zapytać uczestników z jaką płcią się utożsamiają i w takim kwadracie (białym lub czarnym) umieścić ich twarze.

 

Dokumentacja happeningu z XX Warszawskich Targów Sztuki  [kliknąć tutaj]

Dokumentacja happeningu z wernisażu w galerii Negatyw [kliknąć tutaj]

 

Od 2008 roku w ramach cyklu powstało ponad 90 płócien w formacie 40x40 cm. Poszczególne części szachownicy trafiły do zbiorów prywatnych. Poniżej znajduje się wizualizacja przedstawiająca obecną skalę projektu. W całości liczy obecnie 200x720x6 cm.

 

 

Aktualnie dostępna wersja "Gry" ma wymiary 160x280x6 cm. Dolny rząd twarzy został dodany komputerowo.